AKTUALNOŚCI

Sygn. akt IV Nkd  000/19

UZASADNIENIE

            W dniu 00 sierpnia 2018 r. do SąduRejonowego w B wpłynęły z Komendy Miejskiej w B materiały dotyczące przemocy igroźby bezprawnej dokonanej przez K A i J P.

Wobec powyższych sygnałów Sąd postanowieniem z 14 września 2018 r.wszczął postępowanie wobec nieletnich (postanowieniek. 21). 

Sąd ustalił  i zważył, co następuje:

K A urodził się 0 czerwca 2003 r. w B. Jest uczniem klasy I lekkoatletycznej Liceum Ogólnokształcącego Nr 00 wB. Aktualnie zamieszkuje z matką i jej partnerem w N K.

Jego matką jest A A, nie posiada ona więcej dzieci. Od 2004 r. jestrozwiedziona z ojcem nieletniego, J A, miejsce pobytu dziecka ustalono przymatce, ojciec został pozbawiony praw rodzicielskich z uwagi na trzymiesięczneznęcanie się nad synem. Partnerem matki nieletniego jest A P, pozostają wzwiązku nieformalnym od 8 lat. Jest on kawalerem, łoży na utrzymanie rodziny. omega replica

Postanowieniem z dnia 00 listopada 2014 roku wobec niecelowościstosowania środków wychowawczych wobec nieletniego K A, któremu zarzuconodemoralizację, Sąd Rejonowy w B postanowił nie wszczynać postępowania (postanowienie k. 9 akt sprawy V Nkd000/14).

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w B uznając, żenieletni K A wykazuje przejawy demoralizacji, na mocy art. 6 pkt 2 u.p.n.,zastosował wobec niego środek wychowawczy w postaci zobowiązania do szanowaniaswojej i cudzej własności (postanowieniek. 23 akt sprawy V NW 00/15 - poprzednio V Nkd 000/14).Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2015 roku Sad Rejonowy w B uchylił ww.środek wychowawczy wskazując, iż w opinii o uczniu przedstawianej przez SzkołęPodstawową, do której uczęszcza nieletni, nie sprawia on większych problemówwychowawczych, szanuje własność swoją i innych, a także z szacunkiem odnosisię  do dorosłych i rówieśników (postanowienie k. 4 akt sprawy V Ndk000/15). Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 roku umorzono postępowaniewykonawcze (postanowienie k. 41 aktsprawy V NW 00/15 – poprzednio V Nkd 000/14)

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w B na zasadzieart. 21 § 2 u.p.n. postanowił umorzyć postępowanie wobec braku przejawówdemoralizacji nieletniego K A (postanowienie k. 102 akt sprawy V Nkd 000/16)

K A w szkole nie stwarzał problemów wychowawczych, nie wagarował, czasamispóźniał się z uwagi na dojazdy. Interesuje się sportem, lubi jeździć rowerem,czas wolny spędza też przed komputerem. Do jego obowiązków należy rozwiesićpranie, obiera ziemniaki, sprząta dom, swój pokój, wynosi śmieci, dba oczystość kuwety kota. Zachowuje się jak typowy nastolatek, czasami się buntuje,ale spełnia prośby matki i jej partnera. W kontakcie z kuratorem byłkulturalny, komunikatywny (sprawozdanie zwywiadu środowiskowego k. 29-30, 92-92v).

J P jest synem W i E. Od 2009 roku na stałe zamieszkuje w WielkiejBrytanii wraz z matką i bratem. Rodzice chłopca są rozwiedzeni. Jego ojciectakże mieszka w Wielkiej Brytanii. J z bratem od 5 lat co roku wakacje spędzająu babci w Polsce. W 2018 roku byli w okresie od 4 sierpnia do 4 września. Wocenie babci chłopca, H P, nieletni jest spokojnym, bardzo grzecznym chłopcem,nie sprawia żadnych problemów wychowawczych. Obecnie jest w dziewiątej klasie,bardzo dobrze się uczy (sprawozdanie zwywiadu środowiskowego k. 31). Nie stosowano wobec niego środkówwychowawczych w Polce ani w Anglii (k.19, wyjaśnienia k. 94v Zn. czas. 00:11:53).

            Z zebranego w sprawie materiałuaktowego wynika niewątpliwie, że w dniu 17 sierpnia 2018 roku w B międzynieletnimi K A i J P a B P doszło do sprzeczki na placu zabaw. Nieletniprzyznali, że użyli przemocy wobec chłopca, jednak zaprzeczyli, aby kierowaneprzez nich słowa miały na celu obrażenie go na tle narodowościowym. K Awyjaśniał, iż inne dzieci na placu zabaw zwracały się do pokrzywdzonego  „Ukrainiec” i myślał, że to jego ksywka. Gdyinne dzieci mówiły na B P „Ukrainiec” to on reagował normalnie. Podobniewyjaśniał nieletni J P – „wołaliśmy na niego Ukrainiec, każdy na niego takwołał”. J P mieszka w Wielkiej Brytanii, i jak sam stwierdził  „jest tam bardzo wiele innych ras, są ludziez Afryki, są ludzie z całego świata i (…) nie jestem przyzwyczajony do takichrzeczy. Ja w Anglii sam jestem obcy”  (protokół rozprawy głównej k. 94 zn. czas00:01:12 oraz 00:11:53).

            Biorąc pod uwagę powyższe Sądustalił, że nieletni K A i J P nie dopuścili się popełnienia zarzucanegoim czynu karalnego z art. 119 § 1 k.k. Sąd nie znalazł podstaw, aby uznać, iżzdarzenie to miało podłoże narodowościowe. W ocenie Sądu narodowośćpokrzywdzonego nie była powodem zastosowanej wobec niego agresji, a wyrażeniektórego użyli nieletni miało jedynie na celu identyfikację chłopca. replica uhren

Sąd ustalił natomiast, że nieletni K A i J P dopuścili się popełnieniaczynu karalnego opisanego w art. 217 § 1 k.k przez to, że w dniu 17sierpnia 2018 roku w B przy ul. L na placu zabaw naruszyli nietykalnośćcielesną małoletniego B P  w ten sposób,że chwycili go od tyłu za szyję, zakładając mu dźwignię duszenia oraz podnieśligo i opuścili na ziemię nie powodując obrażeń narządu ciała u pokrzywdzonego.

            Fakt naruszenia nietykalnościcielesnej pokrzywdzonego nie budzi wątpliwości. Potwierdził to w swoichwyjaśnieniach K A mówiąc – „wtedy ja złapałem go (…), trzymałem go tak jakby zaklatkę piersiową” (protokół przesłuchanianieletniego k. 81v), „pobiegliśmy do niego, kolega K wziął go za nogi” (protokół rozprawy k. 94v Zn. czas 00:01:12)oraz J P – „ja złapałem na żarty za nogi” (protokółrozprawy k. 94v Zn. czas 00:11:53).

W świetle zebranych dowodów sprawstwo nieletnich nie budzi zatemwątpliwości. Sąd w całości dał wiarę wyjaśnieniom nieletnich, gdyż generalniekorespondują one ze sobą i wzajemnie się uzupełniają.

Niemniej brak było podstaw do orzekania w przedmiocie zastosowania wobecnich środków wychowawczych i poprawczych. Nieletni postąpili nagannie, jednakich postawa po całym zajściu, jak i ogólna sytuacja nie dają podstaw dostosowania środków wychowawczych.

Jak wynika z treści art. 21 § 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. opostępowaniu w sprawach nieletnich, Sąd rodzinny nie wszczynapostępowania, a wszczęte umarza w całości lub w części, jeżeli nie ma podstawdo jego wszczęcia lub prowadzenia w określonym zakresie albo gdy orzeczenieśrodków wychowawczych lub poprawczych jest niecelowe, w szczególności zewzględu na orzeczone już środki w innej sprawie, które w ocenie sądu sąwystarczające.

Zgodnie z art. 3 u.p.n. w sprawie nieletniego należy kierować się przedewszystkim jego dobrem, dążąc do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości izachowaniu się nieletniego oraz zmierzając w miarę potrzeby do prawidłowegospełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego,uwzględniając przy tym interes społeczny (§ 1). Dodatkowo w postępowaniu znieletnim bierze się pod uwagę osobowość nieletniego, a w szczególności wiek,stan zdrowia, stopień rozwoju psychicznego i fizycznego, cechy charakteru, atakże zachowanie się oraz przyczyny i stopień demoralizacji, charakterśrodowiska oraz warunki wychowania nieletniego (§ 2).

W ustalonych na gruncie niniejszej sprawy okolicznościachprzepis art. 21 § 2 u.p.n. znajduje w pełni zastosowanie.

Jak wynika z relacji nieletnich, swoje agresywnie zachowanie tłumaczylipostępowaniem pokrzywdzonego, który „bardzo był denerwujący, wywyższał się”,„powiedział na nas głupki, a później wyzywał nas od debili”, „wyzywał nad oddebili i dawał zły przykład” - co z pewnością stanowiło punkt zapalny całegozajścia.

Co prawda wobec K A stosowano w przeszłości środek wychowawczy, jednaknależy zauważyć, że jego agresywne zachowanie nie wynikało z jego charakteru, abyło próbą wyładowania negatywnych emocji i przeżyć, których chłopiecdoświadczał. Oboje rodzice chłopca mieli ograniczoną władzę rodzicielską nanieletnim. W 2013 roku z uwagi na zaniedbania matki chłopiec trafił pod opiekęojca, który znęcał się nad nim. K A w trybie natychmiastowym został umieszczonyw placówce typu interwencyjnego, następnie został umieszczony winstytucjonalnej pieczy zastępczej gdzie przebywał do 2014 roku (k. 29v).

Matka nieletniego K wyjaśniała, iż chłopiec chce czasami zwrócić nasiebie uwagę, ale robi to nieumyślnie, stara się nie robić krzywdy drugiejosobie. W domu zachowuje się jak typowy nastolatek, ma swoje obowiązki (protokół rozprawy k. 92 v Zn. czas.00:17:16). Także podczas wizyty kuratora jego zachowanie nie budziłozastrzeżeń.

Babcia nieletniego J P deklarowała, że wnuczek nie sprawia problemów,dobrze się uczy. Pomaga jej, nosi zakupy (wyjaśnieniak. 95 zn. czas. 00:23:36).

W przekonaniu Sądu w aktualnej sytuacji nieletnich nie zachodzi potrzebastosowania środków wychowawczych. Zachowanie K A i J P nie było poprawne,jednakże nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż obaj wyrazili skruchę -  przeprosili pisemnie pokrzywdzonego (pismo k. 32, 34).

Zdaniem Sądu istnieje pozytywna prognoza, żenieletni w przyszłości będą przestrzegać norm prawnych. Uznano zatem, żestosowanie wobec K A i J P środkówwychowawczych jest obecnie niecelowe. tag heuer replica

Zważając na całokształt powyższych okoliczności postępowanie dotyczące KA i J P prowadzone w niniejszej sprawie na podstawie powołanych przepisównależało umorzyć. Mając na względzie powyższe na mocy art. 21 § 2 u.p.n.orzeczono jak w sentencji (pkt. 3 postanowienia).

O kosztach orzeczono na mocy art. 32 § 1 u.p.n. (pkt. 5 postanowienia).

adwokat Białystok, demoralizacja,

nieletni, Sąd Rejonowy Wydział Rodzinny i Nieletnich,

zażalenie, Prokuratura Rejonowa