Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji
SZYBKI KONTAKT

Waszyngtona 12/67 i 68

15-269 Białystok


 tel. +48 85 742-30-04 
 tel. +48 85 744-10-19 
 biuro@kancelaria-skalimowscy.pl

Godziny pracy:
Pn. - Pt 9:00 -17:00

AKTUALNOŚCI

zażalenie na postanowienie - niewykonywanie kontaktów z dzieckiem

Sygn.akt II Cz 000/21

 

 

Uzasadnienie

            Postanowieniem z dnia 00 października 2021 roku Sąd Rejonowy w S zagroził uczestniczce postępowania JR nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawcy KS kwoty 100 złotych za każde naruszenie obowiązku określonego w punkcie IV wyroku Sądu Okręgowego w B z dnia 17 lutego 2021 roku w sprawie I C 0000/20 ustalającego kontakty wnioskodawcy z córką JS oraz orzekł o kosztach postępowania.

            W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że bezspornym w przedmiotowej sprawie było, że wnioskodawca uprawniony był do kontaktów z małoletnią 2 czerwca, 3-6 czerwca, 9 czerwca, 11-13 czerwca, 16 czerwca, 25-27 czerwca. W sumie w czerwcu 2021 roku ojciec winien widzieć się z córką przez 13 dni. Matka wskazuje, że strony ustaliły kontakt zastępczy, który przypadać miał w dniach 28-31 maja.Faktycznie zatem za 13 dni, ojciec miał zrealizować kontakt w wymiarze 4 dni.Trzeba też zauważyć, że do kontaktu zastępczego nie doszło, bo gdy ojciec przyjechał po dziecko 28 maja, to córka nie chciała z nim wyjechać. Na ten czas ojciec zaplanował z córką wyjazd nad morze, ale dziecko otrzymało informację,że na miejscu będzie miało wkładane patyczki do nosa i z wyjazdu zrezygnowało.Pomimo tego, że ojciec przekonywał, że nic takiego nie będzie miało miejsca,córka nie chciała pojechać. Matka zaprzeczała temu, by to przez informację o patyczkach córka nie chciała jechać, zdaniem uczestniczki córka nie chciała jechać z ojcem, bo ten przyjechał na spotkanie z nową partnerką. Niemniej jednak trzeba zauważyć, że w aktach sprawy III Nsm 000/21 znajdują się stenogramy z rozmów wnioskodawcy z córką, która potwierdza, że mama powiedziała jej o badaniu przez wkładanie patyczków do nosa.

            Jedyny kontakt zastępczy odbył się 31 maja 2021 roku, przy czym zdaniem matki był to dzień zastępczy w zamian za kontakt z 2 czerwca 2021 roku, jak i za kontakt z dnia 06 czerwca 2021 roku.Faktycznie jednak w dniu 02 czerwca , ojciec pojawił się także w miejscu zamieszkania dziecka i zabrał córkę na spotkanie z placu zabaw, a to dlatego,że córka do niego zadzwoniła. Spotkanie trwało od 16 do 20 z minutami.

            Gdy zaś ojciec stawił się na kontakt z dzieckiem w dniach wyznaczonych sądowym orzeczeniem, matka nie wydala dziecka ojcu, twierdząc, że był kontakt zastępczy, co wyraźnie wynika z nagrania załączonego do sprawy III Nsm 000/21 ( z dnia 03 czerwca 2021 roku). 4 czerwca 2021 roku, ojciec także przyjechał po córkę, ale matka nie wpuściła go do domu,a próba odebrania córki na dworze nie była właściwa, ale odpowiedzialność za tę sytuację ponosi także matka dziecka.

W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka postępowania zarzuciła

a)    sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału polegającą na uznaniu, że uchylała się od ciążącego na niej obowiązku wydawania dziecka do kontaktów,

b)    wadliwe pominięcie przy ocenie postawy uczestniczki postępowania zachowań ojca dziecka wywołujących wokół kontaktów złą atmosferę, która źle wpływa na dziecko,

c)    wadliwe pominięcie uzgodnień zainteresowanych o kontaktach zastępczych za mające przypaść w okresie wyjazdu uczestniczki z córką,

d)    sprzeczność ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego, co do zamiany kontaktów w innych datach, niż te w trakcie turnusu,

e)    sprzeczność ustaleń, że brak kontaktów ojca z dzieckiem to wina skarżącej i braku pieniędzy na uiszczanie  wnioskodawcy po 100 złotych, gdy uczestniczka utrzymuje się z renty i pracy,

f)     bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych skarżącej jako zbędnych.

Wskazując na powyższe uczestniczka postępowania wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku w całości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje

Zażalenie uczestniczki postępowania nie jest zasadne. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy są prawidłowe iSąd Okręgowy przyjmuje je za słuszne. Nie zachodzi sprzeczność tych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Skarżąca przedstawiając w zażaleniu własną wersję przyczyn braku kontaktów wnioskodawcy z córką JS bez zasadnie pomija brak własnych pozytywnych działań mających zapewnić rzeczywiste odbywanie przedmiotowych kontaktów, a nawet podejmowania działań negatywnych wobec dziecka w tym zakresie. Zamiast tłumaczyć dziecku niezbędność kontaktów z ojcem (co powinno być skuteczne wobec 7 letniej córki) podejmowała celowo skarżąca działania przeciwne tj. straszyła dziecko, iż będzie miało wkładane patyczki do nosa gdy pojedzie z ojcem na zaplanowany wyjazd nad morze. Podobne negatywne działania podjęła uczestniczka postępowania w dniu 4 czerwca 2021 roku, gdy nie wpuściła wnioskodawcy do domu celem odbycia kontaktów.

Opisane powyżej działania uczestniczki postępowania są wystarczającą podstawą faktyczną do zagrożenia jej nakładaniem sum odpowiednich po 100 złotych za każdy brak kontaktu w następnym okresie wmyśl art. 59815 kpc. Opisane w zarzutach zażalenia niewłaściwe traktowanie skarżącej przez wnioskodawcę, kłócenie się ze skarżącą przy dziecku, wzywanie policji nie eliminują przytoczonych wyżej negatywnych działań uczestniczki postępowania i braku odpowiedniego oddziaływania na córkę, ażeby do przedmiotowych kontaktów rzeczywiście dochodziło.

Nie są trafne zarzuty zażalenia odnośnie oddalenia wniosku dowodowego o przesłuchanie funkcjonariuszy policji.Wystarczające do poczynienia przyczyn braku kontaktu okazały się notatki funkcjonariuszy policji, treść smsów i wyjaśnienia zainteresowanych. Nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy źródła konfliktu skarżącej z wnioskodawcą i ileś interwencji policji odbywanych na żądanie każdego z nich.Słusznie zatem Sąd I instancji pominął jako nieprzydatny wniosek o dopuszczeniu dowodu z zeznań funkcjonariuszy policji. Ustalona przez Sąd Rejonowy niewielka kwota 100 złotych leży w możliwościach majątkowych skarżącej i jest adekwatna do zmobilizowania jej do podjęcia stosownych działań mających zapewnić rzeczywiste realizowanie kontaktów córki z wnioskodawcą.

W świetle powyższego zażalenie to jako bezzasadne podlega oddaleniu.



adwokat, białystok, bialystok, kontakty z dzieckiem, nakaz zapłaty, zażalenie, wnioskodawca, uczestnik postępowania


data publikacji: 2022-04-05 14:41:13